London, I never want to leave you.

Vandaag zat ik in de metro met Tanja toen iemand aan ons vroeg hoe lang we al in Londen woonden. “One month”, antwoordde ik automatisch. “Six weeks”, zei Tanja tegelijkertijd. Zit ik hier alweer anderhalve maand?! Het blijft een cliché dat “time flies when you’re having fun” dus ik zal die opmerking ook niet maken (of heb ik dat nou zojuist gedaan?), maar het betekent wel dat het écht tijd wordt voor een update.

Dus bij deze. Het zal vast lastig worden om zes weken vol indrukken, gebeurtenissen en mensen samen te vatten in één blog (vooral met die heerlijke chaotische schrijfstijl van mij) maar we gaan het proberen. Here we go.

Het verwijderen van je Hyves-account in 8 stappen

Weet u het nog? De tijd dat Hyves de enige profielensite was die we kenden (ik praat nu over het tijdperk ná CU2, anders wordt het zo verwarrend en die tijd laten we liever achter ons). Hyves. Mooi was het. Ineens kon je altijd in contact blijven met elkaar via internet (als die verrekte inbelverbinding meewerkte en je het er voor over had dat de telefoonlijn urenlang bezet was). Elkaar krabbelen, epilepsie-opwekkende smileys versturen, cyberpesten… de mogelijkheden waren ineens eindeloos. Heel Nederland was gelukkig. We wisten niet beter.

Berlin, baby!

Een tijd geleden had ik het erover dat ik graag meer zou willen gaan reizen.
Nu kan je het tripje van mij en Marlies niet echt een reis noemen, maar zo voelde het wel. Compleet onvoorbereid stapten we vorige week maandag in de auto richting Berlijn, met als enige feit dat we dinsdagavond naar het concert van Mumford&Sons zouden gaan.